Oh had ik meer eerder zo een panoramisch uitzicht....
Voordat ik op een ligfiets reed had ik een semi racefiets, een Batavus Champion uit mijn jeugdjaren.
Vanaf 2004 gebruikte ik die fiets ca. 2 maal per week voor mijn woon-werk verkeer. Om snelheid te maken op een racefiets ga je vaak diep liggend in de stuurbeugels. Het gevolg: een meestal enigzins omlaag gericht gezichtsveld.
In combinatie met wat regen en duisternis leidde dit eind 2005 tot een ongeval. Op de scheiding van het wegdek met de fietsstrook zag ik te laat een vluchtheuvel. Mijn velg van mijn fiets klapte in elkaar, ik ging over de kop en raakte daarbij met mijn schouder een van de paaltjes op de vluchtheuvel. Na een korte tijd buiten bewustzijn te zijn geweest was ik nauwelijks in staat om mijn arm te bewegen.
Ingeklapte velg....
Bij de EHBO werd geconstateerd dat mijn schouderbanden geheel afgebroken waren (TOSSIE 3 ). De dag daarna werd via een operatie mijn schouderblad gefixeerd met een schroef. Na ca. 2 maanden moest ik opnieuw onder het mes, nu om de schroef weer te vewijderen.
Volgens mij is dit ongeval enkel te wijten geweest aan de onnatuurlijke houding op een racefiets.
Op mijn ligfiets lig ik ontspannen achterover en ook al moet je in het begin even wennen om je hoofd omhoog te houden, het uitzicht naar voren is uitstekend. Je zult niet meer gauw verrast worden door te laat opgemerkte obstakels.