Januari 2012
Bijna heel januari bleef de temperatuur dik boven het vriespunt en dus kon er goed worden gefietst. Ondanks dat het niet zo koud was bleef de gehaalde snelheid best laag. Door een samenspel van wind, regenval en duisternis kostte het moeite om het gemiddelde boven de 25 km per uur te houden. Het leek erop dat een strenge winter dit jaar aan ons voorbij zou gaan. Totdat op de laatste dagen van januari de temperatuur kelderde tot dik onder nul. Omdat het de dagen daarvoor nog flink had geregend, was de weg soms verradelijk glad. Tijd dus om op 30 januari de Schwalbe Marathon Winter banden weer op te leggen.
3 Februari 2012
Op vrijdag 3 februari haalde koning winter weer eens ouderwets uit met als genadeslag heuse sneeuwval. Volgens de ANWB leidde dit een extreme avondspits: "Op het hoogtepunt, rond 14.30 uur stond er 830 kilometer file. De op drie na drukste spits aller tijden. De ANWB raadde enige tijd aan niet de weg op te gaan. Zelfs om 20.00 uur stond het verkeer op diverse plaatsen vast. Vooral ten oosten van Utrecht op de A12 en de A28."
Omdat de weg s'morgens nog droog was had ik de winterbanden op spanning gezet tot circa 5 bar. Voor de terugrit heb ik wat lucht afgeblazen om de banden wat meer grip te geven.
Het kostte mij maar liefst 1 uur en 54 minuten om vanuit Boxtel naar Dongen (33 km) te komen. Het rijden door de verse sneeuw ging zonder problemen, maar op een onderlaag van vast aangereden sneeuw met daarboven losse sneeuw was het behoedzaam rijden. De spikes van de Marathon Winter banden hadden daar echt moeite mee, je voelde de fiets over de sneeuwlaag "zwabberen".
Door vast aangekoekte sneeuw onder aan de schoenen kon er ook niet goed worden ingekikt op de SPD pedalen waardoor mijn voeten nogal eens van de pedalen losraakten.
Thuis aangekomen was de temperatuur intussen gedaald naar -8 graden.
Positief, in vergelijking met de sneeuw en vorst periode 2010-2011, was dat de schijfrem achter niet meer de neiging had om vast te vriezen en dat er goed kon worden geschakeld.
 |
 |
 |
|
 |
|
|
|||
 |
 |
|||
|
|
|||
 |
 |
|||
|
|
|||
 |
 |
| Een winterse dag, 3 februari 2012 | |
Op 11 februari de winterbanden weer verwisseld met de Marathon Plus banden.
In totaal gaan de Marathon Plus banden nu al meer dan 20.000 km mee. De banden zien er nog goed uit en alleen de achterband is éénmaal lek gereden. De Schwalbe Marathon Plus banden maken hiermee het predikaat van onplatbaar meer dan waar.
De band blijkt echter niet alleen zeer goede antilek eigenchappen te bezitten maar is ook zeer duurzaam.
De winter en het strooizout hebben wel voor wat extra corrosie van mijn fiets gezorgd. De remblokjes achter waren behoorlijk vastgeroest aan de remklauwen. Deze remblokjes heb ik dan ook maar vervangen door een nieuw setje. Ook de ketting heeft veel extra smering nodig gehad in deze winterse periode. Op 22 februari nog een kettingbreuk gehad omdat de ketting extreem droog was gelopen en na inspectie van de breuk bleek dat een missing link schakel ook echt in het geheel "missing" was.
Het opnieuw inzetten van een reserve missing link schakel ging vanwege de droge ketting met na afloops nauwelijks vieze handen.
23 maart: Op halve kracht...
Op een erg slecht wegdek begon de ketting hevig te klapperen in de kettingbuizen en maakte de kettingrol onder de zitting een irritant ratelgeluid. Bij inspectie bleek de ophanging van de kettingbuis sterk verbogen waardoor de ketinglijn ernstig was verstoord. Nadat de ophanging weer was rechtgebogen bleef het ratelend bijgeluid aanhouden. Thuis nog eens goed gekeken naar de kettingrol. Het bleek dat het tandwiel een breuk bevatte dus alvast bij Koos van der Knaap van MAIA ligfietsen gevraagd of hij een nieuwe kettingrol op voorraad had. De dag daarop kon ik slechts op halve kracht fietsen. Het buitenste afdekplaatsje van het kettingwiel was helemaal afgebroken. Nu kon ik eigenlijk pas goed zien hoe ver de het tandwieltje was versleten.
tot op het bot versleten...
Van de originele vertanding was nog maar een klein stukje intact. De rest was helemaal ingesleten. Door het afbreken van het afdekplaatje schoot de ketting bij elke schok van het wieltje af met als gevolg dat de ketting ook van het voorste kettingblad afdraaide. Nadat ik provisorisch met een elastiek de ophangsteun voor de kettingbuizen zo dicht mogelijk langs de kettingrol bevestigde kon ik mijn weg met een rustig tempo weer vervolgen. Op zaterdag met de auto langs MAIA in Dordrecht gereden en een nieuwe kettingrol opgehaald. Tevens maar alvast 2 nieuwe Marathon Plus buitenbanden meegenomen.
28.03.2012: Achterdemper defect.
Al enige tijd merkte ik dat het rijgedrag van de Furai was gewijzigd. Bij het rijden over rubberen veestroommatten met een snelheid van 28 km/u of hoger begon het achterwiel zijwaarts weg te dribbelen. Ook op slechte weggedeeltes leek het achterwiel zich onrustiger te gedragen. Pas na enkele dagen viel het kwartje. Ik tilde de achterlant van de Furai een 15 cm omhoog en liet de fiets vallen. De achterkant stuiterde overduidelijk. Dit moest wel een gevolg zijn van een defecte demper. Na demontage van de demper bleek er inderdaad sprake van olie lekkage. Gelukkig had ik nog een indentieke demper liggen van mijn vorige ligfiets. Deze demper was nog maar weinig gebruikt (800 km) en was destijds al snel vervangen door een demper met een kortere inbouwlengte.
De stalen veer van de Furai leek wat zwaarder van uitvoering. Deze heb ik ook dan ook overgezet op de nieuw te plaatsen demper. Wanneer nu de achterkant van de fiets vanaf een hoogte van 15-20 cm wordt losgelaten is er geen sprake meer van een stuitering van het achterwiel. Ook op de weg is het rijgedrag weer perfect.
Publicatie in NVHPV 2012-2
Door de Nederlandse Vereniging voor Human Powered Vehicles (NVHPV) wordt het verenigingsblad "Ligfiets&" uitgegeven. Dit blad verschijnt 6 maal per jaar. Het was een leuke verrassing dat op de cover van de april uitgave een door mij genomen foto was gebruikt. In het nummer zelf is inzending van mij geplaatst.
Kettingblad versleten
Nieuw en oud kettingblad
Op 15 mei merkte ik dat tijdens het trappen de ketting af en toe doortrapte. Dat doortrappen ging zonder schokken en zeer geruisloos. In eerste instantie dacht ik dat de cassettehouder achter de oorzaak was van het doorslaan van de trappers. Halverwege mijn woon-werk ritje was het mankement weer vanzelf verdwenen. De volgende dag echter begon het doorslaan van de trapbeweging weer. De achtercassette kon het niet zijn, want het doorslaan vond plaats in alle achterste vesnellingen. Pas na goed nakijken van de ketting op het moment van doorslaan zag ik het euvel. De ketting bleek te worden opgetild door het in gebruik zijnde kettingblad voor en ietwat zijwaarts tegen het buitenste grootste kettingblad gedrukt. In deze positie liep de ketting geheel vrij van het 42 tands blad maar sloeg net niet vast tussen de kettingbladen. Op de terugweg naar huis heb ik alleen het grootste (52t) kettingblad gebruikt.
Tanden in hoogte afgevlakt
Het was al weer een behoorlijke tijd geleden dat ik het grote voorblad had gebruikt. Vooral bij het wegrijden vanuit stilstand was het verschil tussen het gebruik van de 52 tands t.o.v. de 42 tands duidelijk te merken. Daarom maar direct na Hemelvaart een nieuw 42 tands kettingblad geplaatst. De tanden van het oude blad waren afgevlakt en minder diep. De ronding van de tanden was zodanig dat de ketting door de veranderde tandkromming omhoog werd gedrukt met als resultaat een geruisloze kettingdoorslag.